ტუალეტში წასაკითხი ამბები

                                           

  მე მხოლოდ გაუჩერებელი წამი ვარ.არ მესმის რასაც შენ მეუბნები.შეიძლება  რამე ბანგი დალიო.განუტევო სული.ჩაძაღლდე.როგორც ნუცა მოკვდა კოკაინის ზედმეტი დოზისგან.წახვიდე ჩემგან.მიმაგდო ამ ნაგავში.ჩემთვის ხომ უკვე სულ ერთია.დეპრესიები.ნიკას მოულოდნელი სუიციდი.არადა ადრე რა საჭირო იქნებოდა მისი გრძნობები.მისი გრძნობები შენ გამოგაღვიძებდავინ ყლეა ეს ნიკა?! მერამდენედ ეკითხები შენ თავს?!.მაგრამ ეს მრავალფეროვანი სიახლეები შენ მოსვენებას არ მგოცემენ.

     2 ნომერ მარშუტკაში ჯდომისას,გახეული მთვრალი ამ ფრაზებს დაწერ.მოიგონებ გუშინდელ მოგონებებს.გაიხარებ და მერე ისევ მოკვდები.ერთ დღესაც გაიღვიძებ.ესეთი გოგოები არასდროს შეგხვდებიან.აქ იკარება შენი ემოცია და პირვანდელი ბიძგი,რომელიც პოზიტივისკენ გიბიძებს.პოზიტივი შენთვის შეიძლება  მომაკვდინებელიც იყოს.რადგანაც ასე მთელი სულით ესწრაფვი დესტრუქციას.ჩემი უმცროსი ძმა ხომ მხოლოდ ამით ცხოვრობს!ჩემი აზრები სადღაც სტეპებში იკარგება.სადღაც მოუსვლელში იძირება.სიზმარში მე მაქცია ვიყავი.მე მეშინოდა შენი დაკარგვის.შენ მოკვდავი ხარ.მე უკვდავი.მე  უკვდავი ვარ.გიორგის ელფურს ვასწავლი.მერე წავალ  სადმე გაღმა ნაპირებზე.სადაც ბებიაჩემი, გამაღვიძებს დილის 10 საათზე სერიალების ხმით.ბებიაჩემს ჰგონია სუნი ტელევიზორიდან გამოდის.ვალერის გავხარ და მასავით ეწევიო.
  
   ლექციები ნებისყოფაზე.ქაუნთ,შენ გაქვს ნებისყოფა.სადაა დოდო?ხვალ წარმოუდგენლად მიმაჩნია დილის 9ზე გაღვიძება და გამოცდაზე წასვლა.ათასობით ქართველი ქალი,ტიტანურად შრომობს სადღაც აღმოსავლეთ ევროპაში.რაზეც ქათული ეკონომიკა დგას.მათ გადაარჩინეს საქართველო.რადგანაც კაცები დაიბნენ და პირში საკუთარი ფალოსები ჩაიდეს.მათ მზესუმზირის კვნეტა და ნერწყვის გუბეების დატოვება დაიჩენეს.ეს ჩემს ლექტორს აკას წიგნებიდან ჰგონია და აშკარად ლაშას ამბებიდან არის გამოქნილი.კულტურა იმდენად ნაზია და ხელშეუხებელი,რამდენადაც ჩემი ხუჭუჭა მეუღლის წელის მიდამოებია.

   ნილ არმსტრონგი და ლიკა ნადირაშვილი დღეს,შუა დღეს შეხვდებიან ერთმანეთს.სადღაც ჰარლემში,არ მახსოვს მე-18 თუ მე-19 ქუჩაზე,პიცერიაში კუთხის მაგიდაზე ერთად აღმოჩნდებიან.გაცვლიან სახლის ნომრებს და ..............

-კაი რა!ჩვენი რიგი აქ,არასდროს იქნება!
-ხოდა მაშინ ლუვრის დედაც მოვტყან!
პარიზში,ქართველებისგან გაგონილი დიალოგი.

   პატარა ქინქირქი და პატარა ქენქერე,ერთად რვა სართულიანი სახლის სახურავზე ტროიანებს წერდნენ.რომლებსაც მათი რაიონის ბანკებში შეუშვედბნენ,გადმოირიცხავდნენ ფულებს,როგორც ისინი იძახდნენ,შემდეგ იყიდნენ უამრავ პლასტმასის მილებს, ე.გ. „პაჩებნიკებს“ დიდი ზომის პამპერსებს,ცარიელ დისკებს,ოპელ ვექტრას,ფირებს ოღონდ წვრილებს.აი ისეთებს მშრალ ხიდზე თუ გადააწყდები შემთხვევით გავლილი.2,3 და 4 ზომის ლიფებსაც და კიდევ დამწვარ ტრანზისტორებს იყიდიან.შემდეგ ამ ყველაფერს ერთად მოუყრიან თავს.ჩაყრიან ოპელში და მოუსვლელში წავლენ.მოუსვლელი ქენქერეს და ქინქირს ერთმანეთისაგან განსხვავებულად წარმოუდგენიათ.ერთისთვის სადღაც მზის ამოსვლის მხარეს უნდა იყოს.მეორესთვის საფრანგეთის გადახნულ მიწებზე.მაგრამ სანამ შეთანხმდებოდნენ ჯერ კიდევ გადმოურიცხავი ფულებით რას იზამდნენ,ორივე პედი მერფის პარადოქსს შეეწირა.
  კვანტური უკვდავება,აი ამას ესწრაფვოდა მთელი მსოფლიო,მაგრამ მხოლოდ საკუთარი მეზობლები გაგუდეს ძილის დროს.

  -აბა სად წავიდეთ?
  -ვერსალში!
  -ოო,მეზარება მაგ სიშორეზე ფროწიალი,წამო ბარში.

საბა კიკვაძის ბლოგი: Random პატრიოტი

საბა კიკვაძის ბლოგი: Random პატრიოტი: გამარჯობა, მე Random პატრიოტი ვარ, მე გული შემტკივა სამშობლოს ბედზე, მე ყოველთვის ვიბრძვოდი და ვიბრძვი ჩემი შვილების და ჩემი დედა სამშობლო...

Lil 88569 Vol:8

   ისევ ამ ნადწყევლილ კუნძულზე ვართ.ვბოდიალობ ქუჩებში.იმ იმედით,რომ დედაჩემი დამირეკავს და ლილის ნომერს მომცემს.მაგრამ,ხო ვიცი დედაჩემი როგორია.ჩემ დარეკვას უცდის.ყურადღების ამბავში.სულ არ ვიცი მე ეგეთები.როცა გავდივარ სახლიდან მთლიანად გავდივარ.შანსი არაა რო დავრეკო.იქით მირეკავენ.არა ძაან ბლატნოი და რამე არ ვარ.უბრალოდ არ მიყვარს სახლში რეკვები და მოკითხვები.უჩემოდაც კარგად არიან.

   ზეპირად ვისწავლე ქუჩები.ჩელსის ძველ ტაძართან ვართ გაჩერებულები.ერთი ადგილი ამოვიჩემე.რუპერსის ბაღები.პარკია რა.ისეთი კი არა ჩვენთან რო არის.სკვერს რო ეძახიან.პლასტმასის სასრიალოები დგას და გონებას რომ მოგიშხამავს.არა გენაცვა.დიდი ხეებია.სულ ნაძვები და ფიჭვები.დიდი ასწლოვანი.მგონი თვითონ ჩელსიზე ძველიც კია.ციყვები სახლობენ და ჩამოირბენენ ხოლმე მინდორზე და გამართული აქვთ ხოლმე თამაში.ქართველ წიყვებს კი არ გვანან.მთელი ბავშვობა მაგათ რო დავსდევდი.გენდობიან რაღაცნაირად.მოვლენ ახლოს.გიყურებენ და გახარებენ.რა ჯობია მიწის თხილს თუ გადაუგდებ.იმენა მაგარი სასტავია.
   საღამოობით სონის ცენტრში ვარ.კინოა ეგეთი.სულ ნარჩევი ფილმებია.70 იანების ევროპული კლასიკა.ზანგები დადიან ძირითადად.ერთი მე ვარ თეთრი და ბებერი დარაჯი.რაღაცით ჩვენ კინო სახლს გავს.ეს დარაჯიც ისეთივე უხეშია როგორც კინოს სახლის მოლარე თუ ვიღაც.ვინ არის დღემდე ვერ გავიგე.
   გუშინ ნიკამ ამტეხა.ორი ქუჩის გადაღმა სამეფო გალერეააო და წავიდეთო.ეხლა სამეფო გაელრეა რამე ისეთი არ გეგონოთ.აქ მილიონი სამეფო გალერეა და სამეფო კაფეა.ყველაფერს სამეფოს არქმევენ.ტოჟე მნე მონარქია და ამბავი.
  წავედით.წავედით და წავედით.ნახატის ყიდვა უნდოდა ვეჟს.სახლში დავკიდებ ან ვინმე გოგოს ვაჩუქებ დაბადების დღეზეო.ეხლა ხოა ეს ყ.ბოდიშით.ვიცი ხოლმე.მეათეში ვიყავით და კლასელი უყვარდა.წიგნი დაუწერა.რაღაც ჰარი პოერის რემეიქი გააკეთა.მერე ქართულის მასწავლებელს ანახა და ქალი გამოა.კიდევ ბოდიშით.სუ გარეწარი ეძახა.არა მეც წავიკითხე და მომეწონა.რატო არა მთავარი გმირი მე ვიყავი.მე შემომტენა მთელი ამბები.ლამის დღიური გამოუვიდა.როგორ ხელცქვიტობდა ეგენიც დაწერა.ნუ დებილი რა.
   ხოდა იყიდა რაღაც მინდორი.აი სად იპოვა!სადღაც სულ სულ ზემოთ ეკიდა.კაცი-შვილი ვერ დაინახავდა.მაგრამ ამან ხო ეგეთები უნდა ნახოს.და სირობები აკეთოს.სირობები კიდე იმდენი აქვს გაკეთებული.ვინ მოთვლის.

   კლასელთან ვიყავით დაჩაზე.წყენთში.თუ სადღაც მანდ.მაგრად დავთვერით.იმდენად,მაგრად რომ კლასელის დედას ეჩალიჩებოდა რაღაცეებს.კდიე კაი ვერავინ დაინახა.ლამის კაბა შემოახია.მე კიდე ლილეს ველაპარაკებოდი რაღაცაზე. რა მახსოვს.ბოლოს კლასელის დედა მოვიდა და მოათრია.რაღაცნაირად.მანქანაში ჩავდეთ და წამოვედით.მაგის მერე ის კლასელი არ გვინახავს.გადაიყვანეს.ავადმყოფი ბავშვები არიანო კლასშიო.

  დედაჩემმა დარეკა.ნომერი გაგიგეო.მაგრამ თქმას არ აპირებდა.რატო ხარ ეგეთი ცუდი შვილიო.მსაყვედურობს.ამხანაგო დედა ასე გამზარდეთ მგონი.ვითომ მორჩილებაში.თქვენ და დედათქვენმა.ბებიად რომ მომხვდება.ილუზიებში.ნუ თემაა ესეც.მერე მოვყვები.ძირითადად ოთახში მკეტავდნენ.წიგნებით სავსეში.არა კაი ქნეს.ასე რო მსჯიდნენ.წიგნები არ მეყვარებოდა.და არ მეყოლებოდა წარმოსახვითი მეგობრები.რომელთა გამო ფსიქიატრთან მატარეს.მაგარი იყო.ეს ფსიქიატრი ჯიგარი ბაბუ გამოდგა.მიხვდა რაშიც იყო საქმე.აუხსნა.მაგრამ ამათმა არა გინდა თუ არა სამკურნალოაო.ხოდა ესეც მიბარებდა.სახლში და ჭადრაკს მეთამაშებოდა.მერე კიდე ყველაზე მაგარი წიგნები მაჩუქა.აი რითაც ვისწავლე რაღაცეები.რა მოთვლის.განა აქ აზრი რო ვთქვა ვინები იყვნენ?
  ხოდა რას ვამბობდი.რას გადავხტი.რო გადავხტი სადღაც.გამოვგლიჯე ნომერი ძლივს.
აგერ ბრამენტონზე გავუხვიე.მეთქი კრუასანებს ვიყიდი კიდე რამე სპირტიანს და ოთახში ჩავუჯდები თქო.ვინ გაცლის.ხო ვიცი რა ჩათლახიც ვარ.დარეკვა მომინდა.ნომერს დავხედე და დავრეკე.რაღაც ოპერატორები ჩაირთო.15 წუთი მიმაერთეს და მომაერთეს .ბოლოს გავიდა.გავიდა და გავიდა.კარგია,თან ძალიან კარგია როდესაც აღმოაჩენ შენსს ყველაზე საყვარელ ადამიანს,რომელიც გენატრება და გჭირდება შენს მეზობელ უბანში ცხოვრობს.
     

as Fatal Grandeur

chapter #1(Lilian's part)

ჩემთვის მთავარი ყოველთვის ნიშნები იყო.ყოველთვის.ვიცოდი კარგი ნიშანი რომ არ მიმეტანა სახლში,ფსიქიატრი დედაჩემი მიმასიკვდილებდა.ერთხელ ორიანი მივიღე მესამე კლასში და სულ ჩაიდნით მცემა.ერთი კვირა ვერ ვიარე სკოლაში.სახეზე და ხელებზე ჩალურჯებები მქონდა.დედასიც მესმის.არ უნდა ცუდი მომავალი მქონდეს.ის პროფესიით მედდაა და პროფესით მხოლოდ ერთხელ იმუშავა.მამაც საავადმყოფოში გაიცნო.ონკოლოგიურ განყოფილებაში.კიბოიანი პაციენტი რომელსაც 1 თვის სიცოცხლე ჰქონდა დარჩენილი,დედას თხოვა.ბოლო სურვილი შემისრულეო.ხოდა მეც ჩავისახე.ხან სად მუშაობს ეხლა და ხან სად.2 წელია უკვე სამშენებლო ფირმაში მდივნად მუშაობს.სადაც თავისი უფროსი ხერხავს.შემდეგ მთელ ამ ბოღმას ჩემზე ანთხევს,რაც ნიშნეში გამოიხატება.  18 წლის ვარ.განვსხვავდები ჩემი კლასელებისგან.თანაც ძალიან.სულ სწავლა და ნიშნებისთვის ბრძოლა.ყოველთვის წინა მერხზე ჯდომაც დავამუღამე.3 ზომა მკერდი ხელს მიწყობს.უმეტეს საგნებს კაცი მასწავლებლები მასწავლიან.ისინიც ყოველ 4 წუტში ჩემ მკერდს უყურებენ.ეს ფსიქიკაზეც მოქმედებს.ამიტომ ჩაკეტილ და დეპრესიულ ადამინების რიცხვს მივეკუთვნები.ხშირად ვფიქრობ სუიციდზე. ორი კვირის წინ ჩემმა ინგლისურის მასწავლებელმა კლაში დარჩენა მთხოვა.მეც უსიტყვოდ დავთანმხმდი.ხოდა სექსი შემომთავაზე.შემომთავაზა რა მოითხოვა კადეგორიულად,თან დამემუქრა იცოდე ნიშანს არ გაღირსებო.ხოდა მეც დავთანხმდი.მანაც იქვე მაგიდაზევე შემისრულა.ამის მერე ყოველთვის მირეკავს თვეში 2ჯერ და იაფასიან სასტუმროში მხმარობს.თავისი მეგობრებიც გამაცნო და ხუთნი ერთად მეუფლებიან ხოლმე.სამაგიეროდ ყოველთვის 10 მიწერია ინგლისურის გრაფაში.დედაჩემმა არ იცის საიდან მყავს მაღალი ქულა.მართალია ენები ყოველთვის მიჭირდა,მაგრამ მაინც მყავს მაღალი ქულა.არცაა საჭირო დედამ იცოდეს.ალბათ ერთ დღეს ყელში ამომივა ეს ყველაფერი და ჩემით დავამთავრებ.

 ..დღეს დილის 4 საათზე დედამ აბაზანაში გარდაცვლილი შვილი იპოვნა.გოგონას დაზიანებები ვენებთან აღენიშნება.მიმდინარეობს გამოძიება.საქმე თვითმკვლელობის მუხლით აღიძრა.აბაზანაში მისი ე.წ. სუიციდე ნოტე სადაც გოგონა ყველაფერს განმარტავს.

Chapter #2(Mix's end)

დღეს ჩემი ბოლო დღე იქნება.დარმწუნებუილი ვარ.ყალბი იყო მაინც ეს ცხოვება.ჩამაბარებინეს იურიდიულზე.დამამთავრებინეს იურიდიული.მომაწყვეს იურისტად.სულ მინდოდა პეპლები დამეჭირა.მერე რა რომ ამით ფულს ვერ ვიშოვი.მე ხომ ეს მინდოდა.ისე არც ერთ ჩემ მეგობარს არ ჰქონია პეპლის საჭერი.ბიუროკრატიულ დაწესებულებაში იურისტად ვმუშაობ.ბიუროკრატი უფროსი მყავს.და ყველანი ბიუროკრატები არიან საერთოდ.ზომბი ვარ ზომბი ლენდიდან გამპარული.სკოლის შემდეგ შეყვარებული არ მყოლია.ქალები გამირბიან.მხოლოდ ორი მეგობარი მყავს.მალე გავლოთდები.აღარ შემიძლია.აი ჩემი გასისინებული აუდით ბარათაშვილის ხიდზე ვარ.ბავშვობიდან მწამდა რომ ადმაინი თავის უფალია.ხოდა მეც რა მოხდება საჭე სრაფად მარცხნივ მოვატრიალო და გადავანგრიო მოაჯირი?თან ეს მახინჯი ქანდაკებაც წავიყოლო?უბრალოდ დავიღალე ჩემი დაშტამპული ცხოვრებით.

  ...მაშველები კვლავ აგრძელებენ მტკვარში გადავარნილ აუდის მარკის ავტომობილის ამოყვანა.როგორც წინა გამოშვებებიდან გაცნობეთ მძღოლი მიხეილ კაპანაძის გვამი ჯერ არ უპოვნიათ.გრძელდება სამძებრო სამუშაოები

very soon... my new Lil novel ''as fatal grandeur''
for those with love who committed suicide

თბილისის პოსტაპოკალიპტიკური ქრონიკები(დასასრული Vol:2)

სახლში მისვლის თანავე,ლოგინში ვეგდები.ვეგდები და გაუხდელად ვითიშები.შორიდან სკაიპის ზარი მესმის.მაგრამ არ ვდგები.თვალს როცა ვახელ უკვე საღამოა.არადა დილის რვაზე მივეგდე.საშინელებაა დილით, რომ იძინებ და საღამოს იღვიძებ.დღე დავკარგე. რაღაც უაზროდ სუიციდის გრძნობა მიპყრობს.ფანჯრიდან გარეგანათების ბოძები ჭერს მინათებენ.ოთახი ისევ დაულაგებელია.ფეხს ვითრევ.მეზარება კომპიუტერთან მისვლა.ვრთავ და სკაიპის 76 გამოტოვებული ზარი და 2-ჯერ მეტი მესიჯი.ტელეფონიც მსგავს მდგომარეობაშია.რა ხდება,მთელ პლანეტას ეხლა დავჭირდი?გუშინ რას ვაკეთებდი.ვეკითხები ჩემს თავს და პასუხი არ მაქვს.ფეხსაცმელებზე სისხლი მაქვს შესხმული.კვალი ტრაკში.ზარი ტელეფონზე.ერთი მეგობარი რეკავს.მთელი ხმით მიყვირის რაღაც სისულელეს ტელევიზორზე,ჩემზე და ოთოზე და კიდევ რაღაცეებს ტვინზე.ტელეფონს ფანჯრიდან ვაგდებ.ვჯდები ტელევიზორთან.საინფორმაციო იწყება და ჩემ თავს ვხედავ.ჩემ თავს რა ზურგს.აი ოთოს თავი და მანქანისნომრები კარგად,ჩანს.ახვრები!ბანკის კამერებს დავუფიქსირებიათ ამ მეძავის მოშორება და მთელი ამბები.კოკაინიც ჩანს.დიდება ჩემი სახის ნაწილი და ოთოს სახე.განცხადება სურათებს ქვემოთ:იძებნება ეს ორი მოქალაქე.ბრალად ედებათ სასტიკი მკვლელობა.ნარკოტიკების
შენახვა და კიდევ ათასი ყლეობა.მპოვნელს 25.000$ და რამე.ხედავ შენ.პიზდეცი და რამე.მეძებენ.მერე რა?! არ ვაპირებ ციხეში ჩაჯდომას.რევოლუციას მოვიწყობ ამ ყლეებს.გადავატრიალებ ყველაფერს.ამოვიდნენ ყელში.მერე რა რო კოკაინი დამაქვს საბარგულით.კიდევ მსხვილი კალიბრის LSD და კიდევ კარგი რაღაცეები.ხო კანონი კრძალავს.მაგრამ მე რა?როდის ვიცავდი მაგათ კანონს?ყოველთვის განდიდების მანია მჭირდა თუ რაღაც ეგეთი.ხო ისიც გააცნობიერე კანონებს რომ არ იცავ პირველ ყოფილ ადამიანს უახლოვდები.ისევ კომპიუტერი.თამუსიასთან რეკავ.არკვევ რომ შენმა ამბავმა შეაშინა.გთხოვს შენთან მოვიდეს.349080898 კითხვა.ერთი და იგივე შინაარსის.რამე ხომ არ გჭირს?რა მოხდა და მისთანები.კაკუნი კარებზე.არა ბრახუნი.ყვირი ღიაა.აღარ კეტავ კარებს.შენი 5 თვის წინ აკიდებული პარანოია.დახურული კარების ფობია.ოთო.დაექსტაზებულიდა კიდევ მთვრალი.საინტერესო ფენომენია.ბიჯო,მგონი გვეძებენ ხოდა მე არ ვბარდები!-მომახსენა.ვჯდებით და თამუსი კამერით გვაკვირდება.
რევოლუცია,ამათ რევოლუცია უნდათ.ავიღოთ კულტურული იარაღი ხელში და გადავცხრილოთ ძველი კულტურა,დავწვათ პატრულის მანქანები,ჩავამტვრიოთ ვიტრინები,საბარგულში არსებული კოქტეილით მთვარეზე მოვაწყოთ ვიქენდი.თანაც ორი.ზოოპარკიდან გავაპაროთ ყველა ცხოველი.პარლამენტის თავზე ჩვენი  ბაღის გამგის ლიფები ავაფრიალოდ.დავკავდეთ სექსით სადაც გვინდა,დავისთანაც გვინდა.მანქანების დიდი სასაფლაო მოვაწყოთ სპორტის სასახლის წინ.ავტობუსებში ჩავკეტოთ კონტროლიორები,და ბილეთებთან ერთად ავაფეთქოთ.მმკს წევრები საქვეყნოდ გავაშიშვლოთ და სადო-მაზო მოვუწყოთ.ბოლოს მტკვარში გადავყაროთ.დავიჭიროთ ყველა ადამიანი რომელსაც იუმორის გრძნობა არ აქვს და ქართლის დედის ძეგლთან ერთად გადავადნოთ.მიღებული მასალისგან პრეზერვატივები დავამზადოთ.აღმაშენებლის ქუჩაზე ჯვაროსნული ლაშქრობები მოვუწყოთ თურქებს.ფანატიკოსები აღგზნებულ გეებს მივუგდოთ.გადავატრიალოთ ეს დედამოტყნული ქალაქი.მოღალატე ვირთხა ქალაქი,რომელმაც ჩვენ,მისი უგენიალურესი პირმშოები მოგვიშორა.მე რომელსაც ფობიები მკლავენ.რომელსაც დეპრესია აქვს აკდიებული,რომელიც სულ ვსვავ და რომელიც სულ ვზარმაცობ.ოთოს რომელსაც ყველაფერი ყლეზე კიდია,ლიჟბი მაგრად იკაიფოს და ენერგიით აღავსოს თბილისი გეტოების ჩვენნაირი მკვიდრნი.თამუსის რომელსაც ეშინია გარეთ გამოსვლის.გარდა კუს ტბაზე სირბილის.ჩვენ რომლებსაც რაღაც სირობები დაგვწამეს.არადა ჩვენზე საყვარელს ვერ ნახავდით.ჩვენ ავდგებით ავიღებთ კულტურულ იარაღს და გადაგცხრილავთ.ჩვენ ყოველთვის გეებად,ნარკომანებად,არანორმალურებად გამოგყავდით.
მაგრამ ერთი ამბავი გვაქვს თქვენთვის.დაერხათ.მწარედ.ძალიან მწარედ.
   ვდგებით.თამუსის უნდა გავუაროთ.ვჯდებით მანქანაში.ვტენით ყველაფრით რისი თრევაც არ გვეზარება.მერე ვხვდებით რომ ჩვენ გაქცევას არ ვაპირებთ და ყველაფერს უკან ვალაგებთ.უბრალოდ.ლუდის შეკვრებს ვდებთ და ჩიფსებს.მერე თამუსისთან მივდივართ.არნახული სიჩქარე.მანქანას ორმოები უხტებიან ბორბლებში.ოთო თავს ყოფს ფანჯრიდან და ნახველს იღებს რომელსაც პირველივე უნიფორმიან ადმაიანს ესვრის.საწყალი პოპულის მოლარე.FUCK US,WE ARE FAMOUS ASSHOLES!საფირმო ფრაზა ჩემგან,ბახტრიონს.თამუსი თავისი ჩანთით და კაშნით.კამერით ხელში.ვიწყებთ.გაიქეცით სანამ დრო გაქვთ.მიდით აზერბაიჯანის საზღვართან.
   აღელვებული,თმა გაწეწილი ჟურნალისტი,ჯიუტად ცდილობს სიმშვიდე შეინარჩუნოს.მიკროფონი ხელებში კანკალებს.უკან გადაბრუნებული მანქანები,წაქცეული ქართლის დედის ძეგლი,ვარდისფრად შეღებილი ნარიყალა და აქეთ იქით მორბენალი ჯგუფები ჩანან.
 -როგორც მოგეხსენებათ,სამმა ახალგაზრდამ რომელთაგან ერთი ქალია,ძალით დაიკავა პარლამენტი,ანალურად იხმარეს პრეზიდენტი და თავზე პრეზერვატივი ჩამოაცვეს.შემდეგ ხალხს კულტურული რევოლუციისკენ მოუწოდეს,რის შემდეგაც მრავალი ახალგაზრდა გამოვიდა გარეთ.დაიწყო მასობრივი არეულობა,პოლიციის მანქანები ერთი მეორის მიყოლებით იწვება.ვიტრინები აღარ არის მთელი.ანარქიაა ყველგან.როგორც ლიდერები გვამცნობენ არმია უკვე სამეულს უჭერს მხარს.ქვეყანაში კულტურული რევოლუცია დაიწყო.უიმედოდ ელიან ყოფილი მთავრობის წევრები მეზობელი ქვეყნებისგან დახმარებას.როგორც მოგეხსენებათ ევროკავშირში განცხადება გააკეთეს,სადაც შეშფოთება გამოთქვეს აქამდე რატომ არ აჯანყდა ხალხი თქვენი კულტურის წინააღმდეგო.აი ჩემს უკან ედავთ როგორ ყავთ გაკოჭილი ეგრედ წოდებული ძერსკი გოგოები ახალგაზრდებს.ღმერთო ჩემო,ტანსაცმელს ახევენ ზედ.ვაიმე!სამშენებლო მასალას ე.გ. შპაკლს უსვამენ ყველგან.და მტკვარში ყრიან.როგორც იცით ახალგაზრდები თავს ამოჭრილ ლომფხვებს უწოდებენ.ისინი აცხადებენ რომ არ გაჩერდებიან სანამ ძველ კულტურას არ გაანადგურებენ.