snif

new one from postcards
#zavr
#cabron

beautiful loosers

made by sabazavr Tsikolia
All rights reserved. The author retain all copyrights  graphic images and photos in this

bpost. No part of this publication may be reproduced or transmitted in any form or by any means, 

electronic or mechanical, including photocopying, recording, or any information storage and retrieval 

system, without permission in writing from the authors.

Lr

ნიკა ოდნავშესამჩნევად იღიმოდა.მას ხალხთან ურთიერთობა უყვარდა.ოდნავ პარანოიკულ გამოხდომებს, საგულდაგულოდ იტენიდა შავი გაცვეთილი პალტოს შიდა ჯიბეში.ახლად გაცნობილ გოგოებს ტუალეტში ეპატიჟებოდა ანდანტეს გასაყნოსად.
ო ნიკა რატომ არ მოკვდები?!

Lil report 4545466

მომაკვდავი კოჭები კანჭებს წყდებიან

მერე ისენი აგრძელებენ მოძრაობას

ზემოთ ქვემოთ

შუქნიშნები მწყობრიდან გამოვდინენ

ბანკებმა უარი განაცხადეს

ფულის გაცემაზე

მოლოტოვ მორტყმული მინისტრი სანაპიროზე იწვება.ცოცხალდ.

ბავშვები მკვდრები იბადებიან

თანამგზავრენი

მიწას ასკდებიან

ქალიშვილები გადაშენდნენ

სილამაზე უნდა მოიტყვნას

მეგობრის სახლი შენი სახლი ვერ იქნება მაგრამ

თინა

მაინც წინ გარბის

საბავშვო ბაღის ეზოში შეყნოსილი ანდანტე

ვერ იქნება შენი გადარჩენის მიზეზი მაგრამ პრობლემებს დროებით სადმე შეტენის

ისე დაახლოებით ბებია რომტენიდა ძველ ტანსაცმელს კარადაში და მურაბებს აივანზე მდგარ კარადის ზედა თაროზე.

ამას ქვია სტელა იყო მყვინთავი და მუდამ დაბლა ეგდო.

აბაზანა ვარდსიფერი მინდა

ვარდისფერი იმიტომ რომ ვერ ვიტან

მალე რომ გამოვიქცე თინა ჟვინეტის მცოდნე ჩინელი ემიგრანტი. კვირის ბოლოს ტრადიციულად 80% სახლში აგზავნის.სადღაც ბეიჟინგის გარეუბნებში. მისი ხელის გულები ბალიშზე მაგარია.

ხანდახან ამ კლუბს როცა ჩავუვლი მგონია რომ შენობა მოძრაობს.ხტის და თრთის.

მოთანთალე გადაჭრილი სადენები ნაპერწკლებს ყველგან ტოვებენ. ტაქსის მძღოლი დიახაც უნდა გამოაყლევო.

მოჭრილი ფრჩხილები შეაგროვო. ყოფილებზე არასდროს იფიქრო. არც მასტურბაცია გაბედო.

ნაკლები სვა და ეკრანზე მიჭყლეტილი ღამის პეპლები დათვალო თუ ადრიდანვე არ ესმოდათ შენი ეხლა ნუ ელდები რომ გაგიგებენ, უბრალოდ მოიკრიბე გამბედაობა, მიაფურთხე მათ და წამოდი. შენ იცი რომ მათზე უკეთესი ხარ. არანაირად არ არის საყვარელი. დილით სეირნობისას ძაღლის პატრონები მყუდროებას არღვევენ. ნაგვის მანქანები ლე მანის რბოლას მოაწყობენ?

azrebi.ge - უნდა გავქაჩოთ!

azrebi.ge - უნდა გავქაჩოთ!

Lil report 88569 Vol:10

        არ მიყვარს დილით ტელეფონი,რომ მაღვიძებს.თან მითუმეტეს სადმე წასვლას როცა მთხოვენ.პატრიკი იყო.უკვე დროა აქ ჩამოხვიდე და რაზეც ხელი მოაწერე ის გავაკეთოთო.თან ნიკა წამოიღეო.ურბალოდ ბილეთები უნდა ამეღო და ყველაფერი მოთავებული იქნებოდა.   ხო დილის 6საათზე როცა გეუბნებიან ნიუ იორკში გამოფენა გაქვს და ჩამოდიო,თუ საბა არ ხარ გაგიხარდება.გაგიჟდები თან ისე.ორ წამში აეროპორტში იქნები ბილეთით ხელში.მაგრამ რადგანაც ამ მოთხრობას მე ვწერ,და თქვენ ყველა დროებით საბა ხართ.(ხო განიჭებთ მაგ ბედნიერებას და რამოდენიმე წუთი საბა იქნებით)ეს ამბავი ძალიან არ გახარებთ იმიტომ რომ გიყვართ თქვენი ცისფერი ლოგინი.სადაც ცხოვრების თითქმის ოცი პროცენტი გაატარეთ.მეტი თუ არა.ნამდვილად წარმოუდგენლად მიგაჩნიათ თქვენი ლოგინიდან ადგეთ და ჩაიცვათ.თან ეს ლოგინი თბილისიდან წაიღეთ ჩელისიში.ისე ვერ იძინებდით იმ იდოტურ თეთრ ლოგინში.

  თქვენ ხომ საერთოდ თეთრს ვერ იტანთ. არსად არ გიყვართ თეთრი.თმას თუ არ ჩავთვლით.

გახსოვთ ალბათ თქვენი ძველი სამსახური,სადაც გაიძულებდათ იმბეცილი ვაიზერი თეთრი პერანგი გცმოდათ და ისე გენავარდათ დაწესებულებაში.ხოხ,გაგახსენდათ თქვენი ცისფერი ლოგინის ამბავი?აი 3 დღე მარტო თეთრეულის ძებნაში რომ დახარჯეთ და ისიც ვითომ არაფერიო.   ისე ცისფერი გიყვართ.ძალიან.და საერთოდ ნებისმიერი ლურჯი გიყვართ.ყველაფერი კარგი ამ ფერებთან ასოცირდება.აი იისფერს თუ ლურჯში აურევთ,სისხლჩაქცევის ფერს მიიღებთ.რაზეც თქვენ და თქვენს მეგობარ ნიკას ხომ ახალგაზროდბას გახსენებთ.(ხო ეს ნიკა მუდამ თქვენს გვერდით არის.და მის გარეშე თქვენ არაფერს წარმოადგენთ როგორც ის თქვენს გარეშე)

  ის იყო ადგომა გადავწყვიტე,ნიკა შემოვარდა.პატრიკმა მეც დამირეკა და ავეგდეთ და წავეგდეთო.ნიუ იორკია,შენ შენი ‘’ჩვრებით’’ (ნიკასთვის თქვენი ნახატები ჩვრებია) და მე ჩემი ისკრინი კაი ბიჭობით დავლაშქრავთო.   თქვენ გძულთ ასეთი მომენტები და მომენტალურად ყვითლის და თეთრის ნარევი გახსენდებათ,ხო ზოგისთვის ღია ყვითელი.აი ისეთი ნუცას რომ ადევს სახეზე და ბებიათქვენს რომ ედო კუბოში. ამ ფერზე თქვენ გაცივებთ ბალიშს თავზე იფარებთ და მთელი ხმით ყვირიხართ სამ ასოიან სიტყვას.ოღონდ ნიკას მიმართულებით.

 ფუ ვერ ვიტან აეროპორტში ვერავის.ეს კაცი რატოა ამ თეთრი პერანგით?ვითომ წარმომადგენლობითი აურა.მაგრამ არა თქვენთვის წარმომადგენლობითი შავი ფერია.რაცმ ოგწონთ.თქვენი მანქანაც ხომ შავი იყო.ნუ ბოლოს ვარდისფრად გადაიქცა მაგრამ მაინც.მაგრამ იმ ქვეყნიდან საიდანაც თქვენ ანუ მე ვარ შავი სულ სხვა რამეს გამოხატავს.ეს ფერი ბახ-ბუხებს,წელში მოხრას და ჩაცუცქულ მდგომარეობაში ნერწყვის გუბეების ყენებას გამოხატავს.რაც თქვენში ირონიას და ზიზღს იწვევს.ძალით პედანტი ბიუროკრატია.აჰა ძლივს ჩასხდომაა.ცაში ვართ და მე რაღაც შიშები მიპყრობს.სულ ასე ვარ რაც ფრენა დავიწყე.მეშინია ვიღაც შიზოფრენიკი(ნიკას მსგავსი) არ შემოვარდეს და დანებება არ მოგთხოვოთ.მომწვანო კომბინიზონით და წითელი თავსაკრავით.

  ხო თქვენ 13 წლამდე მწვანე ფერი ძალიან გიყვარდათ.ამ ფერით ხატავდით.ამ ფერის სამოსი გამოირჩეოდა თქვენს გარდერობში.ძირითადად საშუალო მწვანე.რა ტერმინია საშუალო მწვანე?მაგრამ მაინც.აი 13 წელი როგორც კი შეგისრულდათ მაგრად დათვერით.ნიკასთან ერთად რა თქმა უნდა.და დაახლოებით 7 წუთიანმა კონტაქტმა უნიტაზთან ეს ფერი გულიდან ამოგიგდოთ.

   ჩახვედით და ქალაქის ოქროსფერ სილუეტით ტკბებით.ეს ფერი სითბოს და სახლს გახსენებთ,საიდანაც აგერ უკვე წელიწად ნახევარია წამოხვედით და ლონდონში დამკვიდრდით.გახსენდებათ თქვენი პირველი კატა.ისიც ოქროსფერი იყო.ალბათ მიხვდებით.ისე ძნელი ხომ არ არის საბა რომ ხართ?უკვე ამდენი ხანია.

  თქვენი გალერეა საბედნიეროდ არ არის მხოლოდ თეთრი.სალათის ფერი უფრო იგრძნობა.ხო ამ ფერზე ყოველთვის თვალწინ სალათა წარმოგიდგებათ.მაგრამ ვერ იხსენებთ კონკრეტულ სალათას.ამ ფერს ძირითადად ყურადღებას არ აქცევთ.კიდევ დამავიწყდა მეთქვა.წითელიც მოგწონთ.წითლად დასვრილ ზეწარზე თვალები ცრემლით-მუცელი სითბოთი გევსებათ.ეს ნიკამ შთაგაგონათ.კიდევ ხორბლის ფერი არ მოგდით თვალში.ის ქართველი დაკარგული თაობის დედები გახსენდებათ,სხვის საქმეებში ცხვირს რომ ყოფენ და მუდამ სხვისი ცხოვრებით,რომ ცხოვრობენ.აი ისენი რაღაცნაირად გასიებულები რომ არიან.მათი ნახელავი საჭმელი,რეზინას გახსენებთ.რომელსაც ალბათ ძაღლსაც არ აჭმევდით.

  აი საღამოს უკვე მოასწარით ქალაქში ოდნავი ბოდიალი.და ცას უყურებთ,აქაც მტრედისფერი ცა გხვდებათ.ამაზე გეღიმებათ და პირველი სახლიდან წამოსვლა გახსენდებათ.პირველად როცა არ გეძინათ სახლში.პირველად როცა გათენდა სადღაც სხვაგან.და ყველაფერი პირველი რაც გახსენდებათ მხოლოდ ამ ფერის დამსახურებაა.კოცნაც,თრობაც,მოწევაც და პირველი ნარკოტიკებიც,პირველი ნახატი,სექსი,ტირილი(ხო აქ შეგნებულ ტირილზე ვგულისხმობ)სიხარულები და გახსენებები.მოკლედ ყველაფერი პირველი აქ არის.

  კიდევ შავი ფერი მეტნაკლებათ არ მოგწონთ თქვენი ასაკის გოგონებზე.ისედაც დაზაფრულები და შეშინებულები დადიან.ეს ფერი კიდევ მთლიანად იწოვთ და აქრობთ მათ სახეებს.

  რაღათქმა უნდა წაროდგენები გაქვთ ყველაფერზე.რაც გახარებთ.ამ ქალაქზე ღია მწვანედ უფრო სწორედ ელექტრიკი მწვანედ ფიქრობდით.განსაკუთრებით გამოფენაზე.მაგრამ სტაფილოსფერი უფრო გამოირჩეოდა.აი ის ნათება გახსენდებათ,ღამით „სწავლის“ დროს რომ გინათებდათ მოჩვენებებით სავსე რვეულებს.  ღია მწვანე.თქვენ მას 12 ფურცლიან მწვანეს ეძახით.ნოსტალგია და სკოლის უკან გატარებული დრო გახსენდებათ.

 მორჩა გეყოფათ საბად ყოფნა.მიხედეთ თქვენს ფერებს.ისენი ხომ მრავლად არის თქვენს გარშემო.თუ გაინტერესებთ გამოფენამ კარგად ჩაიარა.დიდხანს გავჩერდით ნიუ იორკში.ბოლოს მოგვენატრა სახლი და თბილისს ვესტუმრეთ.

                                              დაწერა და მოგონა საბა ციკოლიამ.

Lil report 88569 Vol:9

   ისე ეს გამოფენა,ვერ გამოვიდა მაგარი.საშუალოს მისცემდა კაცი.დილით დამიბარეს.მოდი მოაწესრიგე და დაგიკიდებთო.მერე ალა- ფურშეტი გვექნებაო.წონიანი დილერები შემოირბენენ,დაგვსუნავენ და თუ რამეს მიადგეს თვალი გაგიყიდითო.მინიმუმი 500 იყოს.80%ს გაძლევთო.თუ ყველაფერი გაიყიდა საერთო თანხის 30ს ვიღებთო.მამენტ ჩემთვის როგორც დამწყები მხატვრისთვის მისაღები პირობები იყო და ყაბული მივეცი.

  სასტუმროში ავედი.ნუ ისევ და ისევ ნიკა მხვდება.ლექსების წერა დაიწყო.არა ასეთი უსაქმურობა არ მოდის ჩემამე.მახათი მაინც გაიყაროს.ლექსები ხო რაღაც 70 იანი წლების თბილისელ განაბებზე და ყომარზე იყო.მოკლედ ვიღაც პესონაჟი,ტაქსისტი ჟორა შექმნა და მთელი საგა დაწერა.სიმღერა ტაქსის შოფერ ჟორასა და კაწირინაზე.ლიჩნად მე მაგარი მისუქებდა ამ პოემის წაკითხვა ერთ ადგილს.არა დაეგდე უნდა წაგაკითხოო,მეთქი შემეშვი ძმისღვიძლ კინოში მაგვიანდება,ტარანტინო როგორ უშვება უმას უნდა ვნახოთქო.არაო ეგდე წაგიკითხოო.დამსვა და მეც გავუჩერდი.დრო მქონდა.ხო დაიწყო.დაიწყო და უმას რაც უქნა კვენტინმა,მსგავსი ანექსია ჩემ ტვინს ჩაუტარა.  

   მინდა ეხლა მე ეს?არა!მოქმედება შემდეგი.არის კაწირინა.მწერალი აი ძიშოვი.მაგარი ჩათლაშკა და ასოებზე მოხტუნავე.ხოდა ნაწერებს იასნა რო არავინ უბეჭდავს.ხოდა ტავს ხასობით ირჩენს.ამ ჟორიკას (ჩემთვის ჟორჟიკა) შეუყვარდება და მთელ ამბებს დებს რა.იმენა პრიკლუჩენია.და მიდის ეპოპეა,ომები ლაპარაკები თან არც თუ ისე ნაზები.   

   ამას მიკითხავს და როლშია ნიკა შევარდნილი.დადის ლოგინებზე,ფანჯარასთან მიდის აფურთხებს.მინაგვიანებს აქ ჩელსის ქუჩებს.მეთქი შემოეთრიე თორე ეგრევე 350 ფუნტი ჩაგვახუტეს ჯარიმათ.ნუ ბოლოს როდის იყო,მივაგდე და გამოვიქეცი.მზარხარ თქო.შემეშვას რა.კი მაგრად მიყვარს.იმენა ძმაა მაგრამ ასეთი მაზგაიობი გამოხტომები აქვს.მაგით კაიფობს სხვას რო ტვინს უვირუსებს.სმით ეგ არ სვამს.მოწევით კიდე ერთხელ მოწია.მოწია და 2 დღე ეძინა.ვერ ვიტან ასე რო იქცება.

   ხოდა კინოში ვარ.ჩემ ზანგ ბებრუცანებთან ერთად.კვნეტინმა შეასრულა და წამოვედი.რაღაც მოჟამული ამინდია.ხო ლონდონია მეტი რა მინდა.ვფიქრობ სადმე წავალ  ვიყიდი რამეს,დედაჩემისთვის, გავახარებ ერთი კვირა ლოთს არ დამიძახებს მეთქი.   გავუყევი ქალოუს ქუჩას.ჩაყოლებაზე სულ მაღაზიებია.სუვენირები.რემემბერ ჩელსი და ამბავი.ის იყო კარი გავაღე უდნა შევსულიყავი.დამირეკეს.ლილიჩოკი იყო.ჩემთან გამოიარეო.რაღაც საინტერესო ამბავია შენთვისო.მეც დავიკიდე საჩუქრები და ფარისევლური ღიმილით დედაჩემის წინ დგომის პერსპექტივა და მოვძუძგე.ეგრევე მეტრო და გავვარდი ლიდსში.

     საყვარელი ბინა აქ ლილის.ჰაი ტექი და ოლდ სქულ შიფმენთ-ეპიკირება ერთად.რო შევედი,მეთქი ვა სახლში ვარ.საკუთარ სახლში ვერ ვგრძნობ თავს,მყუდროდ.სულ მგონია რომ სტუმარი ვარ.აქ კიდე პირიქით.აი გრენლანდიიდან დაბრუნებული,რომ შემოხვალ.დიდი შუბით და თოვლით.რო მოეგდები და ჩაის დალევ.ეგეთი გრძნობა გამიჩნდა.

  ლილი არ იყო მარტო.ვიღაც სიმპო ბიჭთან ერთად იყო.სათვალე,ტვიდის კოსტიუმი.სიგარა და გაწკრიალებული შუზი.რო დავხედე ჩემი თავი დავინახე.ისე პედანტებთან მიმართებაში ვერ ვარ რაღაც.მე არ ვარ მთლად ბომჟი,მაგრამ დალაგებული ჩაცმის მოყვარული არ გახლავართ.ის იყო მეგონა,თხოვდება და უნდა გამაცნოს თქო.მაგრამ არაო.გალერისტი ყოფილა ნიუ იორკდან.პატრიკი სახელად.ნახატები უნახავს ბლოგზე.მერე მიუწერია ლილისთვის ასეთი ქართველი მხატვარია,გამიგე რამე რო დავუკავშირდე.მოვუწყობ გამოფენასო.ხო და ლილიმ გაგიგო რა,კლასელია ჩემი,ლონდონშია რაღაც გამოფენაზეო.ხოდა ესეც ჩამოსულაა და მთელი ნომენკლატურა წამოუღია.

  დავჯექით ვისკი ვწრუპეთ.ვილაპარაკეთ,მომეწონა.ძალიან კარგი ბიჭი იყო.მემკვიდრეობა მიუღია და გალერეა გახსნა ბრონქსში.მერე საქმე გამოსვლოდა და მანჰეტენზე გადასულა.იქ კიდე არის ჩიტის რძეში.ნახატები უნდოდა.გამატანე ან შენ წამოდიო.გზა ჩემზე იყოს,ცხვორება და ამბებიო.ოღონდო ლიჩნად მეც უნდა დამიხატოო რამე დიდიო.შენ სტილშიო და ჩემი დედაც 30 000 გაძლევ ხელზეო.მეთქი ვუააა.ვუაა და ვაგლახ.დღესვე წავიდეთო.მეთქი ვერა ხვალ გამოფენა რამე ისა ესა.და კაიო ზეგ მაშინ აეროპორტში რეგისტრაცია და წავედითო.

  მეორე დღეს რომ გავიღვიძე თავი დალი მეგონა.მემართება ასე მივარდება თავში.ვერ ვიტან ჩემ თავს მაგ დროს.ცოლიც მაგაზე მეჩხუბება,რა ნარცისობა გეტაკაო.ხო ცოლზე არ მითქვამს.ყველაზე მაგარი ცოლი მემყავს.საყვარელი ხუჭუჭა გოგონა.ძმა არის,ცოლიც და დაც.ყველაზე გამგები და ამბავი.მაგრამ ეს სხვა ისტორიაა და მერე ვიტყვი.

   ჩავბარგდი,ავიღე ნახატები და გავვარდი გალერეაში.ოდნავ დამაგვიანდა.მაგრამ ეგ არაფერი.დაკიდეს,გაწმინდეს და დაიცადეო.მოგროვდა ხალხი.მოვიდნენ პერო პერო ქათმები და მიმცემი გეები თავიანთი პუდელებით.მეგონა მარტო თბილისის ჭირი იყვნენ,მაგრამ ვერ მომართვეს.

  კიდე კარგი ლილი და პატრიკი მოვიდნენ.გამიხარდა ვიღაც ნაცნობი რო ვნახე.ნიკას დაეზარა წამოსვლა.ეგეთები სულ კიდია.ლიჟბი დააძინე.დაიწყო მერე გაყიდვა.2 ნახატი იყიდეს.გამიხარდა.ფული მითავდებოდა.ისე ეს ფული მეზიზღება.მძულს მთელი თავისი მოსწრებით.კაწირინა ხო არ ვარ იბიომატ.

  ბოლოს ავიღე ფული.რათქმა უნდა და 80%.ისე ბლომად გამოვიდა 12 000 ფუნტი. 2 დავიტოვე.დანარჩენი დოლარებში და ეგრევე ცოლის ანგარიშზე გავუშვი.შემდეგ პაბში გავქუსლეთ მე ლილიმ პატრიკმა და ნიკამ.სასტუმროდან გამოვათრიეთ.ხო ავღნიშნეთ ეს საყვარელი მომენტი და ხვალამდე დავიშალეთ.

   სასტუმრომდე ნიკამ მორწყო ყველა სახლის კიბე.არ გამაზა.ყველგან არწყია.ბოლოს ავათრიე ძლივს.დავაგდე და ლეპ ტოპს მივუჯექი.ცოლის მესიჯები დამხვდა.12344556 ცალი.ვერ მივწერე ეს დრო.ინერივულა ძალიან.თან მესამე თვეშია და მე აქ დავეთრევი.ფულზე გაოგნდა რა ქენი,მუზეუმი გაძარცვეო?მეთქი არა ბუკნაჭ ნახატები გავაჩუქე და ნიუ იორკის თემაც ვუთხარი.გაუხარდა.განათდა ძალიან,ძალიან.სულ მაგაზე ოცნებობდიო და მიდიო.ოღონდ არ მომწერ და სახეს მოგი...

ტუალეტში წასაკითხი ამბები

                                           

  მე მხოლოდ გაუჩერებელი წამი ვარ.არ მესმის რასაც შენ მეუბნები.შეიძლება  რამე ბანგი დალიო.განუტევო სული.ჩაძაღლდე.როგორც ნუცა მოკვდა კოკაინის ზედმეტი დოზისგან.წახვიდე ჩემგან.მიმაგდო ამ ნაგავში.ჩემთვის ხომ უკვე სულ ერთია.დეპრესიები.ნიკას მოულოდნელი სუიციდი.არადა ადრე რა საჭირო იქნებოდა მისი გრძნობები.მისი გრძნობები შენ გამოგაღვიძებდავინ ყლეა ეს ნიკა?! მერამდენედ ეკითხები შენ თავს?!.მაგრამ ეს მრავალფეროვანი სიახლეები შენ მოსვენებას არ მგოცემენ.

     2 ნომერ მარშუტკაში ჯდომისას,გახეული მთვრალი ამ ფრაზებს დაწერ.მოიგონებ გუშინდელ მოგონებებს.გაიხარებ და მერე ისევ მოკვდები.ერთ დღესაც გაიღვიძებ.ესეთი გოგოები არასდროს შეგხვდებიან.აქ იკარება შენი ემოცია და პირვანდელი ბიძგი,რომელიც პოზიტივისკენ გიბიძებს.პოზიტივი შენთვის შეიძლება  მომაკვდინებელიც იყოს.რადგანაც ასე მთელი სულით ესწრაფვი დესტრუქციას.ჩემი უმცროსი ძმა ხომ მხოლოდ ამით ცხოვრობს!ჩემი აზრები სადღაც სტეპებში იკარგება.სადღაც მოუსვლელში იძირება.სიზმარში მე მაქცია ვიყავი.მე მეშინოდა შენი დაკარგვის.შენ მოკვდავი ხარ.მე უკვდავი.მე  უკვდავი ვარ.გიორგის ელფურს ვასწავლი.მერე წავალ  სადმე გაღმა ნაპირებზე.სადაც ბებიაჩემი, გამაღვიძებს დილის 10 საათზე სერიალების ხმით.ბებიაჩემს ჰგონია სუნი ტელევიზორიდან გამოდის.ვალერის გავხარ და მასავით ეწევიო.
  
   ლექციები ნებისყოფაზე.ქაუნთ,შენ გაქვს ნებისყოფა.სადაა დოდო?ხვალ წარმოუდგენლად მიმაჩნია დილის 9ზე გაღვიძება და გამოცდაზე წასვლა.ათასობით ქართველი ქალი,ტიტანურად შრომობს სადღაც აღმოსავლეთ ევროპაში.რაზეც ქათული ეკონომიკა დგას.მათ გადაარჩინეს საქართველო.რადგანაც კაცები დაიბნენ და პირში საკუთარი ფალოსები ჩაიდეს.მათ მზესუმზირის კვნეტა და ნერწყვის გუბეების დატოვება დაიჩენეს.ეს ჩემს ლექტორს აკას წიგნებიდან ჰგონია და აშკარად ლაშას ამბებიდან არის გამოქნილი.კულტურა იმდენად ნაზია და ხელშეუხებელი,რამდენადაც ჩემი ხუჭუჭა მეუღლის წელის მიდამოებია.

   ნილ არმსტრონგი და ლიკა ნადირაშვილი დღეს,შუა დღეს შეხვდებიან ერთმანეთს.სადღაც ჰარლემში,არ მახსოვს მე-18 თუ მე-19 ქუჩაზე,პიცერიაში კუთხის მაგიდაზე ერთად აღმოჩნდებიან.გაცვლიან სახლის ნომრებს და ..............

-კაი რა!ჩვენი რიგი აქ,არასდროს იქნება!
-ხოდა მაშინ ლუვრის დედაც მოვტყან!
პარიზში,ქართველებისგან გაგონილი დიალოგი.

   პატარა ქინქირქი და პატარა ქენქერე,ერთად რვა სართულიანი სახლის სახურავზე ტროიანებს წერდნენ.რომლებსაც მათი რაიონის ბანკებში შეუშვედბნენ,გადმოირიცხავდნენ ფულებს,როგორც ისინი იძახდნენ,შემდეგ იყიდნენ უამრავ პლასტმასის მილებს, ე.გ. „პაჩებნიკებს“ დიდი ზომის პამპერსებს,ცარიელ დისკებს,ოპელ ვექტრას,ფირებს ოღონდ წვრილებს.აი ისეთებს მშრალ ხიდზე თუ გადააწყდები შემთხვევით გავლილი.2,3 და 4 ზომის ლიფებსაც და კიდევ დამწვარ ტრანზისტორებს იყიდიან.შემდეგ ამ ყველაფერს ერთად მოუყრიან თავს.ჩაყრიან ოპელში და მოუსვლელში წავლენ.მოუსვლელი ქენქერეს და ქინქირს ერთმანეთისაგან განსხვავებულად წარმოუდგენიათ.ერთისთვის სადღაც მზის ამოსვლის მხარეს უნდა იყოს.მეორესთვის საფრანგეთის გადახნულ მიწებზე.მაგრამ სანამ შეთანხმდებოდნენ ჯერ კიდევ გადმოურიცხავი ფულებით რას იზამდნენ,ორივე პედი მერფის პარადოქსს შეეწირა.
  კვანტური უკვდავება,აი ამას ესწრაფვოდა მთელი მსოფლიო,მაგრამ მხოლოდ საკუთარი მეზობლები გაგუდეს ძილის დროს.

  -აბა სად წავიდეთ?
  -ვერსალში!
  -ოო,მეზარება მაგ სიშორეზე ფროწიალი,წამო ბარში.

საბა კიკვაძის ბლოგი: Random პატრიოტი

საბა კიკვაძის ბლოგი: Random პატრიოტი: გამარჯობა, მე Random პატრიოტი ვარ, მე გული შემტკივა სამშობლოს ბედზე, მე ყოველთვის ვიბრძვოდი და ვიბრძვი ჩემი შვილების და ჩემი დედა სამშობლო...

Lil 88569 Vol:8

   ისევ ამ ნადწყევლილ კუნძულზე ვართ.ვბოდიალობ ქუჩებში.იმ იმედით,რომ დედაჩემი დამირეკავს და ლილის ნომერს მომცემს.მაგრამ,ხო ვიცი დედაჩემი როგორია.ჩემ დარეკვას უცდის.ყურადღების ამბავში.სულ არ ვიცი მე ეგეთები.როცა გავდივარ სახლიდან მთლიანად გავდივარ.შანსი არაა რო დავრეკო.იქით მირეკავენ.არა ძაან ბლატნოი და რამე არ ვარ.უბრალოდ არ მიყვარს სახლში რეკვები და მოკითხვები.უჩემოდაც კარგად არიან.

   ზეპირად ვისწავლე ქუჩები.ჩელსის ძველ ტაძართან ვართ გაჩერებულები.ერთი ადგილი ამოვიჩემე.რუპერსის ბაღები.პარკია რა.ისეთი კი არა ჩვენთან რო არის.სკვერს რო ეძახიან.პლასტმასის სასრიალოები დგას და გონებას რომ მოგიშხამავს.არა გენაცვა.დიდი ხეებია.სულ ნაძვები და ფიჭვები.დიდი ასწლოვანი.მგონი თვითონ ჩელსიზე ძველიც კია.ციყვები სახლობენ და ჩამოირბენენ ხოლმე მინდორზე და გამართული აქვთ ხოლმე თამაში.ქართველ წიყვებს კი არ გვანან.მთელი ბავშვობა მაგათ რო დავსდევდი.გენდობიან რაღაცნაირად.მოვლენ ახლოს.გიყურებენ და გახარებენ.რა ჯობია მიწის თხილს თუ გადაუგდებ.იმენა მაგარი სასტავია.
   საღამოობით სონის ცენტრში ვარ.კინოა ეგეთი.სულ ნარჩევი ფილმებია.70 იანების ევროპული კლასიკა.ზანგები დადიან ძირითადად.ერთი მე ვარ თეთრი და ბებერი დარაჯი.რაღაცით ჩვენ კინო სახლს გავს.ეს დარაჯიც ისეთივე უხეშია როგორც კინოს სახლის მოლარე თუ ვიღაც.ვინ არის დღემდე ვერ გავიგე.
   გუშინ ნიკამ ამტეხა.ორი ქუჩის გადაღმა სამეფო გალერეააო და წავიდეთო.ეხლა სამეფო გაელრეა რამე ისეთი არ გეგონოთ.აქ მილიონი სამეფო გალერეა და სამეფო კაფეა.ყველაფერს სამეფოს არქმევენ.ტოჟე მნე მონარქია და ამბავი.
  წავედით.წავედით და წავედით.ნახატის ყიდვა უნდოდა ვეჟს.სახლში დავკიდებ ან ვინმე გოგოს ვაჩუქებ დაბადების დღეზეო.ეხლა ხოა ეს ყ.ბოდიშით.ვიცი ხოლმე.მეათეში ვიყავით და კლასელი უყვარდა.წიგნი დაუწერა.რაღაც ჰარი პოერის რემეიქი გააკეთა.მერე ქართულის მასწავლებელს ანახა და ქალი გამოა.კიდევ ბოდიშით.სუ გარეწარი ეძახა.არა მეც წავიკითხე და მომეწონა.რატო არა მთავარი გმირი მე ვიყავი.მე შემომტენა მთელი ამბები.ლამის დღიური გამოუვიდა.როგორ ხელცქვიტობდა ეგენიც დაწერა.ნუ დებილი რა.
   ხოდა იყიდა რაღაც მინდორი.აი სად იპოვა!სადღაც სულ სულ ზემოთ ეკიდა.კაცი-შვილი ვერ დაინახავდა.მაგრამ ამან ხო ეგეთები უნდა ნახოს.და სირობები აკეთოს.სირობები კიდე იმდენი აქვს გაკეთებული.ვინ მოთვლის.

   კლასელთან ვიყავით დაჩაზე.წყენთში.თუ სადღაც მანდ.მაგრად დავთვერით.იმდენად,მაგრად რომ კლასელის დედას ეჩალიჩებოდა რაღაცეებს.კდიე კაი ვერავინ დაინახა.ლამის კაბა შემოახია.მე კიდე ლილეს ველაპარაკებოდი რაღაცაზე. რა მახსოვს.ბოლოს კლასელის დედა მოვიდა და მოათრია.რაღაცნაირად.მანქანაში ჩავდეთ და წამოვედით.მაგის მერე ის კლასელი არ გვინახავს.გადაიყვანეს.ავადმყოფი ბავშვები არიანო კლასშიო.

  დედაჩემმა დარეკა.ნომერი გაგიგეო.მაგრამ თქმას არ აპირებდა.რატო ხარ ეგეთი ცუდი შვილიო.მსაყვედურობს.ამხანაგო დედა ასე გამზარდეთ მგონი.ვითომ მორჩილებაში.თქვენ და დედათქვენმა.ბებიად რომ მომხვდება.ილუზიებში.ნუ თემაა ესეც.მერე მოვყვები.ძირითადად ოთახში მკეტავდნენ.წიგნებით სავსეში.არა კაი ქნეს.ასე რო მსჯიდნენ.წიგნები არ მეყვარებოდა.და არ მეყოლებოდა წარმოსახვითი მეგობრები.რომელთა გამო ფსიქიატრთან მატარეს.მაგარი იყო.ეს ფსიქიატრი ჯიგარი ბაბუ გამოდგა.მიხვდა რაშიც იყო საქმე.აუხსნა.მაგრამ ამათმა არა გინდა თუ არა სამკურნალოაო.ხოდა ესეც მიბარებდა.სახლში და ჭადრაკს მეთამაშებოდა.მერე კიდე ყველაზე მაგარი წიგნები მაჩუქა.აი რითაც ვისწავლე რაღაცეები.რა მოთვლის.განა აქ აზრი რო ვთქვა ვინები იყვნენ?
  ხოდა რას ვამბობდი.რას გადავხტი.რო გადავხტი სადღაც.გამოვგლიჯე ნომერი ძლივს.
აგერ ბრამენტონზე გავუხვიე.მეთქი კრუასანებს ვიყიდი კიდე რამე სპირტიანს და ოთახში ჩავუჯდები თქო.ვინ გაცლის.ხო ვიცი რა ჩათლახიც ვარ.დარეკვა მომინდა.ნომერს დავხედე და დავრეკე.რაღაც ოპერატორები ჩაირთო.15 წუთი მიმაერთეს და მომაერთეს .ბოლოს გავიდა.გავიდა და გავიდა.კარგია,თან ძალიან კარგია როდესაც აღმოაჩენ შენსს ყველაზე საყვარელ ადამიანს,რომელიც გენატრება და გჭირდება შენს მეზობელ უბანში ცხოვრობს.
     

as Fatal Grandeur

chapter #1(Lilian's part)

ჩემთვის მთავარი ყოველთვის ნიშნები იყო.ყოველთვის.ვიცოდი კარგი ნიშანი რომ არ მიმეტანა სახლში,ფსიქიატრი დედაჩემი მიმასიკვდილებდა.ერთხელ ორიანი მივიღე მესამე კლასში და სულ ჩაიდნით მცემა.ერთი კვირა ვერ ვიარე სკოლაში.სახეზე და ხელებზე ჩალურჯებები მქონდა.დედასიც მესმის.არ უნდა ცუდი მომავალი მქონდეს.ის პროფესიით მედდაა და პროფესით მხოლოდ ერთხელ იმუშავა.მამაც საავადმყოფოში გაიცნო.ონკოლოგიურ განყოფილებაში.კიბოიანი პაციენტი რომელსაც 1 თვის სიცოცხლე ჰქონდა დარჩენილი,დედას თხოვა.ბოლო სურვილი შემისრულეო.ხოდა მეც ჩავისახე.ხან სად მუშაობს ეხლა და ხან სად.2 წელია უკვე სამშენებლო ფირმაში მდივნად მუშაობს.სადაც თავისი უფროსი ხერხავს.შემდეგ მთელ ამ ბოღმას ჩემზე ანთხევს,რაც ნიშნეში გამოიხატება.  18 წლის ვარ.განვსხვავდები ჩემი კლასელებისგან.თანაც ძალიან.სულ სწავლა და ნიშნებისთვის ბრძოლა.ყოველთვის წინა მერხზე ჯდომაც დავამუღამე.3 ზომა მკერდი ხელს მიწყობს.უმეტეს საგნებს კაცი მასწავლებლები მასწავლიან.ისინიც ყოველ 4 წუტში ჩემ მკერდს უყურებენ.ეს ფსიქიკაზეც მოქმედებს.ამიტომ ჩაკეტილ და დეპრესიულ ადამინების რიცხვს მივეკუთვნები.ხშირად ვფიქრობ სუიციდზე. ორი კვირის წინ ჩემმა ინგლისურის მასწავლებელმა კლაში დარჩენა მთხოვა.მეც უსიტყვოდ დავთანმხმდი.ხოდა სექსი შემომთავაზე.შემომთავაზა რა მოითხოვა კადეგორიულად,თან დამემუქრა იცოდე ნიშანს არ გაღირსებო.ხოდა მეც დავთანხმდი.მანაც იქვე მაგიდაზევე შემისრულა.ამის მერე ყოველთვის მირეკავს თვეში 2ჯერ და იაფასიან სასტუმროში მხმარობს.თავისი მეგობრებიც გამაცნო და ხუთნი ერთად მეუფლებიან ხოლმე.სამაგიეროდ ყოველთვის 10 მიწერია ინგლისურის გრაფაში.დედაჩემმა არ იცის საიდან მყავს მაღალი ქულა.მართალია ენები ყოველთვის მიჭირდა,მაგრამ მაინც მყავს მაღალი ქულა.არცაა საჭირო დედამ იცოდეს.ალბათ ერთ დღეს ყელში ამომივა ეს ყველაფერი და ჩემით დავამთავრებ.

 ..დღეს დილის 4 საათზე დედამ აბაზანაში გარდაცვლილი შვილი იპოვნა.გოგონას დაზიანებები ვენებთან აღენიშნება.მიმდინარეობს გამოძიება.საქმე თვითმკვლელობის მუხლით აღიძრა.აბაზანაში მისი ე.წ. სუიციდე ნოტე სადაც გოგონა ყველაფერს განმარტავს.

Chapter #2(Mix's end)

დღეს ჩემი ბოლო დღე იქნება.დარმწუნებუილი ვარ.ყალბი იყო მაინც ეს ცხოვება.ჩამაბარებინეს იურიდიულზე.დამამთავრებინეს იურიდიული.მომაწყვეს იურისტად.სულ მინდოდა პეპლები დამეჭირა.მერე რა რომ ამით ფულს ვერ ვიშოვი.მე ხომ ეს მინდოდა.ისე არც ერთ ჩემ მეგობარს არ ჰქონია პეპლის საჭერი.ბიუროკრატიულ დაწესებულებაში იურისტად ვმუშაობ.ბიუროკრატი უფროსი მყავს.და ყველანი ბიუროკრატები არიან საერთოდ.ზომბი ვარ ზომბი ლენდიდან გამპარული.სკოლის შემდეგ შეყვარებული არ მყოლია.ქალები გამირბიან.მხოლოდ ორი მეგობარი მყავს.მალე გავლოთდები.აღარ შემიძლია.აი ჩემი გასისინებული აუდით ბარათაშვილის ხიდზე ვარ.ბავშვობიდან მწამდა რომ ადმაინი თავის უფალია.ხოდა მეც რა მოხდება საჭე სრაფად მარცხნივ მოვატრიალო და გადავანგრიო მოაჯირი?თან ეს მახინჯი ქანდაკებაც წავიყოლო?უბრალოდ დავიღალე ჩემი დაშტამპული ცხოვრებით.

  ...მაშველები კვლავ აგრძელებენ მტკვარში გადავარნილ აუდის მარკის ავტომობილის ამოყვანა.როგორც წინა გამოშვებებიდან გაცნობეთ მძღოლი მიხეილ კაპანაძის გვამი ჯერ არ უპოვნიათ.გრძელდება სამძებრო სამუშაოები

very soon... my new Lil novel ''as fatal grandeur''
for those with love who committed suicide

თბილისის პოსტაპოკალიპტიკური ქრონიკები(დასასრული Vol:2)

სახლში მისვლის თანავე,ლოგინში ვეგდები.ვეგდები და გაუხდელად ვითიშები.შორიდან სკაიპის ზარი მესმის.მაგრამ არ ვდგები.თვალს როცა ვახელ უკვე საღამოა.არადა დილის რვაზე მივეგდე.საშინელებაა დილით, რომ იძინებ და საღამოს იღვიძებ.დღე დავკარგე. რაღაც უაზროდ სუიციდის გრძნობა მიპყრობს.ფანჯრიდან გარეგანათების ბოძები ჭერს მინათებენ.ოთახი ისევ დაულაგებელია.ფეხს ვითრევ.მეზარება კომპიუტერთან მისვლა.ვრთავ და სკაიპის 76 გამოტოვებული ზარი და 2-ჯერ მეტი მესიჯი.ტელეფონიც მსგავს მდგომარეობაშია.რა ხდება,მთელ პლანეტას ეხლა დავჭირდი?გუშინ რას ვაკეთებდი.ვეკითხები ჩემს თავს და პასუხი არ მაქვს.ფეხსაცმელებზე სისხლი მაქვს შესხმული.კვალი ტრაკში.ზარი ტელეფონზე.ერთი მეგობარი რეკავს.მთელი ხმით მიყვირის რაღაც სისულელეს ტელევიზორზე,ჩემზე და ოთოზე და კიდევ რაღაცეებს ტვინზე.ტელეფონს ფანჯრიდან ვაგდებ.ვჯდები ტელევიზორთან.საინფორმაციო იწყება და ჩემ თავს ვხედავ.ჩემ თავს რა ზურგს.აი ოთოს თავი და მანქანისნომრები კარგად,ჩანს.ახვრები!ბანკის კამერებს დავუფიქსირებიათ ამ მეძავის მოშორება და მთელი ამბები.კოკაინიც ჩანს.დიდება ჩემი სახის ნაწილი და ოთოს სახე.განცხადება სურათებს ქვემოთ:იძებნება ეს ორი მოქალაქე.ბრალად ედებათ სასტიკი მკვლელობა.ნარკოტიკების
შენახვა და კიდევ ათასი ყლეობა.მპოვნელს 25.000$ და რამე.ხედავ შენ.პიზდეცი და რამე.მეძებენ.მერე რა?! არ ვაპირებ ციხეში ჩაჯდომას.რევოლუციას მოვიწყობ ამ ყლეებს.გადავატრიალებ ყველაფერს.ამოვიდნენ ყელში.მერე რა რო კოკაინი დამაქვს საბარგულით.კიდევ მსხვილი კალიბრის LSD და კიდევ კარგი რაღაცეები.ხო კანონი კრძალავს.მაგრამ მე რა?როდის ვიცავდი მაგათ კანონს?ყოველთვის განდიდების მანია მჭირდა თუ რაღაც ეგეთი.ხო ისიც გააცნობიერე კანონებს რომ არ იცავ პირველ ყოფილ ადამიანს უახლოვდები.ისევ კომპიუტერი.თამუსიასთან რეკავ.არკვევ რომ შენმა ამბავმა შეაშინა.გთხოვს შენთან მოვიდეს.349080898 კითხვა.ერთი და იგივე შინაარსის.რამე ხომ არ გჭირს?რა მოხდა და მისთანები.კაკუნი კარებზე.არა ბრახუნი.ყვირი ღიაა.აღარ კეტავ კარებს.შენი 5 თვის წინ აკიდებული პარანოია.დახურული კარების ფობია.ოთო.დაექსტაზებულიდა კიდევ მთვრალი.საინტერესო ფენომენია.ბიჯო,მგონი გვეძებენ ხოდა მე არ ვბარდები!-მომახსენა.ვჯდებით და თამუსი კამერით გვაკვირდება.
რევოლუცია,ამათ რევოლუცია უნდათ.ავიღოთ კულტურული იარაღი ხელში და გადავცხრილოთ ძველი კულტურა,დავწვათ პატრულის მანქანები,ჩავამტვრიოთ ვიტრინები,საბარგულში არსებული კოქტეილით მთვარეზე მოვაწყოთ ვიქენდი.თანაც ორი.ზოოპარკიდან გავაპაროთ ყველა ცხოველი.პარლამენტის თავზე ჩვენი  ბაღის გამგის ლიფები ავაფრიალოდ.დავკავდეთ სექსით სადაც გვინდა,დავისთანაც გვინდა.მანქანების დიდი სასაფლაო მოვაწყოთ სპორტის სასახლის წინ.ავტობუსებში ჩავკეტოთ კონტროლიორები,და ბილეთებთან ერთად ავაფეთქოთ.მმკს წევრები საქვეყნოდ გავაშიშვლოთ და სადო-მაზო მოვუწყოთ.ბოლოს მტკვარში გადავყაროთ.დავიჭიროთ ყველა ადამიანი რომელსაც იუმორის გრძნობა არ აქვს და ქართლის დედის ძეგლთან ერთად გადავადნოთ.მიღებული მასალისგან პრეზერვატივები დავამზადოთ.აღმაშენებლის ქუჩაზე ჯვაროსნული ლაშქრობები მოვუწყოთ თურქებს.ფანატიკოსები აღგზნებულ გეებს მივუგდოთ.გადავატრიალოთ ეს დედამოტყნული ქალაქი.მოღალატე ვირთხა ქალაქი,რომელმაც ჩვენ,მისი უგენიალურესი პირმშოები მოგვიშორა.მე რომელსაც ფობიები მკლავენ.რომელსაც დეპრესია აქვს აკდიებული,რომელიც სულ ვსვავ და რომელიც სულ ვზარმაცობ.ოთოს რომელსაც ყველაფერი ყლეზე კიდია,ლიჟბი მაგრად იკაიფოს და ენერგიით აღავსოს თბილისი გეტოების ჩვენნაირი მკვიდრნი.თამუსის რომელსაც ეშინია გარეთ გამოსვლის.გარდა კუს ტბაზე სირბილის.ჩვენ რომლებსაც რაღაც სირობები დაგვწამეს.არადა ჩვენზე საყვარელს ვერ ნახავდით.ჩვენ ავდგებით ავიღებთ კულტურულ იარაღს და გადაგცხრილავთ.ჩვენ ყოველთვის გეებად,ნარკომანებად,არანორმალურებად გამოგყავდით.
მაგრამ ერთი ამბავი გვაქვს თქვენთვის.დაერხათ.მწარედ.ძალიან მწარედ.
   ვდგებით.თამუსის უნდა გავუაროთ.ვჯდებით მანქანაში.ვტენით ყველაფრით რისი თრევაც არ გვეზარება.მერე ვხვდებით რომ ჩვენ გაქცევას არ ვაპირებთ და ყველაფერს უკან ვალაგებთ.უბრალოდ.ლუდის შეკვრებს ვდებთ და ჩიფსებს.მერე თამუსისთან მივდივართ.არნახული სიჩქარე.მანქანას ორმოები უხტებიან ბორბლებში.ოთო თავს ყოფს ფანჯრიდან და ნახველს იღებს რომელსაც პირველივე უნიფორმიან ადმაიანს ესვრის.საწყალი პოპულის მოლარე.FUCK US,WE ARE FAMOUS ASSHOLES!საფირმო ფრაზა ჩემგან,ბახტრიონს.თამუსი თავისი ჩანთით და კაშნით.კამერით ხელში.ვიწყებთ.გაიქეცით სანამ დრო გაქვთ.მიდით აზერბაიჯანის საზღვართან.
   აღელვებული,თმა გაწეწილი ჟურნალისტი,ჯიუტად ცდილობს სიმშვიდე შეინარჩუნოს.მიკროფონი ხელებში კანკალებს.უკან გადაბრუნებული მანქანები,წაქცეული ქართლის დედის ძეგლი,ვარდისფრად შეღებილი ნარიყალა და აქეთ იქით მორბენალი ჯგუფები ჩანან.
 -როგორც მოგეხსენებათ,სამმა ახალგაზრდამ რომელთაგან ერთი ქალია,ძალით დაიკავა პარლამენტი,ანალურად იხმარეს პრეზიდენტი და თავზე პრეზერვატივი ჩამოაცვეს.შემდეგ ხალხს კულტურული რევოლუციისკენ მოუწოდეს,რის შემდეგაც მრავალი ახალგაზრდა გამოვიდა გარეთ.დაიწყო მასობრივი არეულობა,პოლიციის მანქანები ერთი მეორის მიყოლებით იწვება.ვიტრინები აღარ არის მთელი.ანარქიაა ყველგან.როგორც ლიდერები გვამცნობენ არმია უკვე სამეულს უჭერს მხარს.ქვეყანაში კულტურული რევოლუცია დაიწყო.უიმედოდ ელიან ყოფილი მთავრობის წევრები მეზობელი ქვეყნებისგან დახმარებას.როგორც მოგეხსენებათ ევროკავშირში განცხადება გააკეთეს,სადაც შეშფოთება გამოთქვეს აქამდე რატომ არ აჯანყდა ხალხი თქვენი კულტურის წინააღმდეგო.აი ჩემს უკან ედავთ როგორ ყავთ გაკოჭილი ეგრედ წოდებული ძერსკი გოგოები ახალგაზრდებს.ღმერთო ჩემო,ტანსაცმელს ახევენ ზედ.ვაიმე!სამშენებლო მასალას ე.გ. შპაკლს უსვამენ ყველგან.და მტკვარში ყრიან.როგორც იცით ახალგაზრდები თავს ამოჭრილ ლომფხვებს უწოდებენ.ისინი აცხადებენ რომ არ გაჩერდებიან სანამ ძველ კულტურას არ გაანადგურებენ.

თბილისის პოსტაპოკალიპტიკური ქრონიკები(დასასრული Vol:1)

ჩვენ უკვე მეორე თვეა,ვირტუალურად ვსაუბრობთ ერთმანეთთან.შენ ყოველთვის გიყვარდა,ფეხის მაგიდაზე შემოდება და იდუმალი სიბნელით სავსე ადგილების განათება.კიდევ უბრალოდ გხიბლავდა,ზამთარში მეწამული კაშნეთი სირბილი კუს ტბასთან...ამას ვარჯიშისთვის არ აკეთებდი.უბრალოდ გინდოდა დაგენახა მზე როგორ ჩაქრებოდა.ამას ყოველდღე აკეთებდი და შემდეგ უკან სახლში ბურნდებოდი.მთელი ცხოვრება ემზადებოდი.ხან რისთვის ხან კიდე ვისთვის.ამ ბოლოს ჩაბარება მოგინდა.რატომ შენთვითონ არ იცი.უბრალოდ ეტაპს ამთავრებ და შემდეგზე გადადიხარ,როგორც ამინ მაალუფი,მომაკვდავ იდენტობებში.ამ გასეირნების შემდეგ კომპიუტერთან ბრუნდები და ისევ იგივე პოზას იღებ.პირში 35 თეთრიან საწუწნ კანფეტს იდებ და ტლოყნი.მერე რაღაც წიგნს იღებ.და სწავლობ.კამერა ჩართულია.ეგ შენი წესია.წესი და თხოვნა.მარტო რომ არ იგრძნო თავი.შენი ოთახი ცივია.ფერებით არის ცივი.ოთახის ტემპერატურაზე არ მაქვს ინფორმაცია.ყოველთვის გაურბოდი შეხვედრას.რაღაც უგემოვნო ფრანგულ ფილმს მაოგნებსეს ურთიერთობა.გუშინ გამოაცხადე,იცოდი რა უნდა გეკეთებინა მომავალში.ხო შენი პრობლემა ეგ არის რომ,არ იცი რა უნდა გააკეთო მომავალში.არადა წუწუნებ გუშინდელი დღე დაკარგულია და არ უნდა მივსტიროდეთო. თუ რაღაც ეგეთს ამბობდი.მერე კიდე,იძახი სივრცე არ მყოფნის
თვითრეალიზაციისათვისო.ვთიშავ,ვამთავრებ.მერე ვჯდები და ვწერ.რა კარგი იქნებოდა ერთხელ მაინც მენახა გუშინდელი დღე.რადიკალურად არა მაგრამ მაინც შევცვლიდი რაღაცეებს.დღეს მე და ოთო თბილისს ვაწუხებდით.დილის 4 საათზე ჩაციკლოპებულები მთელ ნუცუბიძეზე ჩემი მანქანით დავქროდით.ფანჯრიდან თავს ვყოფდით და ქალაქს დედის ტრაკს ვაგინებდით მოღალატე ვირთხობისთვის.ბოლოს სადღაც ვაგზლის მოდეანტან ვხვდებით.ვინ იცის როგორ.ერთი გოგო ვიახლოვდება.სიგარეტს გვთხოვს.შემდეგ კდიევ გვეუბნება რაღაც მინდა გთხოვოთო.ჩვენ ოფლი გავსხამს ზურგზე და ვეუბნებით სიტყვა გააჩნიას.ის ამოიოხრავს და გვეუბნება რომ საგიჟეთში დავაწვინოთ.ჩვენ უბრალოდ ვყლევდებით.მერე ამბობს ენის ბორძიკით რაღაცას ჟურნალისტიკაზე,სუიციდზე.ოთო ეუბნება რომ ჯერ ადრეა სუიციდი.და მსგავსი რაღაცეები.მერე ვანოს ახსენებს.დამაწვინეთ საგიჟეთში.იმეორებს ათჯერ.ხელზე პეპელა აქვს ტატუირებული.ჩემი ბინძური ტვინი მეძავთან აკავშირებს.მერე ვფიქრობთ რა ვქნათ.ჩვენ ვერ წავიყვანთ საგიჟეთში და ვერ შევუსრულებთ თხოვნას.კაიფში ვართ.თან საბარგული სავსეა 2.5 კგ კოკაინით.30-მდე LშD-თი.
ეს ყველაფერი საკმარისია,ციხეში ტრაკი პიდარასტებს რომ მივუშვიროთ.მაგრამ ვიკიდებთ.ვივამთ მანქანაში და გაზს ვაჭერთ.თან იგივე გვემართება.რაღაც სტრანი პრიხოდი აქვს.ქალაქს ვაწუხებთ.ასათიანამდე.რომელიც დაკეტილი გვხვდება.მანქანაში 250 000 დოლარის ნარკოტიკი და მეძავი.რა გვინდა მეტი რა?
უცბათ კივილს იწყებს.და გვაგინებს.თქვენ მომიტაცეთო.ეხლა ან ფულს დაყაჭავთ ან კიდე დაგერხათო.(მისი აზრით რაღაც მაქინაციაში გვაყოფინებს თავს,მაგრამ მე და ოთო რისი ჩათლახები ვართ?)უცბათ ვამუხრუჭებ.ქუჩა მუხრუჭებმა გააყრუეს.ნელა გადმოვდივართ მანქანიდან.ცას მტრედისფერი ეპარება.საათს ვუყურებ.6 იწყება.გადმოდის გოგომ ანქანიდან და რაღაც 5 ლარიანი დანას ოთოს უშლის.მე ამ დროს საბარგულს ვხსნი და იქიდან,უროს ვიღებ.მივდივარ გოგოსთან და ვეძახი:-ოე,ერთი გამომხედე რა!(სტანდარტული თბილისური ფრაზა)
ის იხედება და იმ წამსვე ურო იწყებს მისი ქალადან ტვინის გამოღებას,რომელიც ნაზად მიფრინავს ცაში,ვარდისფერი მოლუსკი.(მტრედისფერი ცის ფონზე,ციკლოდოლის ქვეშ მყოფებს საერთოდ გვაყლევებს.)და ასფალტზე ენარცხება.რომელსაც ოთო ფეხით სრისავს.და ზედ ნამწვს აქრობს.ამ დროს გოგონას უტვინო სხეული ეცემა ძირს.საყვარელია,თვალები,პირი,სახის დარჩენილი ნაწილი.სულ სისხლი.მანქანაზე სისხლი.ჩვენ არ შეგვესხა და გადავრჩით.ოთო მართმევს უროს და მთელი ძალით სახის ადგილას უშვებს.სახე გაქრა.სისხლი ფეხებზე გვაქვს.შემდეგ მშვიდად ვფატრავთ და კოკაინის ზედმეტ ნაწილს შიგნით ვტენით.ამ ყველაფერს სტერილური ხელთათმანებით და ექიმის კაბინეტიდან წამოღებული ხალათებით ვაკეთებთ.მშვიდად ვართ.არაფერი გვადარდებს.არც იმან შეგვაწუხა,ბებერმა ქალმა რომ ჩაგვიარა და ამ სცენის დანახვაზე რომ უბრალოდ ენა გადაყლაპა და გაიქცა.არც იმან მიიქცია ჩვენი ყურადღება,კატამ ტვინის ჭამა რომ დაიწყო.შემდეგ მშვიდად ვიღებთ სხეულს და  სატელეფონო ლუკში ვაგდებთ.ცოტა ბენზინი და ყველაფერი კარგად არის.წვა დაიწყო.ისევ უკან მანქანაში.და გავრბივართ სადღაც ტრაკში.უბრალოდ სახლამდე მინდა მივიდე და დავიჯერო რომ გავიღვიძებ.

take one cup of milk

აიღე ერთი ჭიქა რძე.ეხლა შეასხი.მოიცა.ივწყებ გუშინდელ აქტს,რომლისაგან მხოლოდ სითბო შეგრჩა,ისიც სადღაც ღვიძლთან.რომელიც არ გაქვს.ხო სად გექნება.ლოთობა საკუთარ სტიქიად აქციე.დაიჩემე სიზარმაცის მეფობა.ისეთი ზარმაცი ხარ,კლავიატურასთან მიგდებულ ტელეფონს არ პასუხობ.საკუთარ თავს აჯერებ რომ კარადის თავზე გიგდია ტელეფონი.ეს ჩვევა გარდატეხის ასაკიდან.
მოკლემეტრაჟიანი ფილმები,არტ-ჰაუსის ჟანრი.ჭერის გამოკვლევა.მაინც ჯიუტად ფიქრობ ნცობიერების,ციფრულ ვერსიად გარდაქმნაზე და შემდეგ კიბერ სივრცეში ატვირთვაზე.კოპი თავზე.გუშინ წინანდელი ინციდენტის კვალი სხეულზე.მეტაფიზიკური ხრწნა.დღე ღამის არევა.მზის ამოსვლის დროს დაძინება და ჩასვლის დროს გაღვიძება.გადამალული სიგარეტი.ღრმა ნაფასები.კურსელის წერილები.ნელ-ნელა ატყობ კურსელზე მეტი,რომ არის და იმასაც უკვრიდები რომ მაგარი მეგობარია.გენატრება მეორე მეგობარი.1 კვირა ვერ ნახავ.გეჩვენება 1 კვირა დიდად.იფიქრებ რა დეპრესიული ვარო.მერე ისევ წარსულის ამოქექვას იწყებ.საკუთარი ტვინის ვინჩესტერებში.გადაქექავ ჩ,D,E,F დისკებს.ბოლოს მიაგნებ.მელანქოლიკი გიწოდეს.მაგრამ კონტრ-არგუმენტი გაქვს.ფსიქოლოგიამ გითხრა.გამოხატულად ერთი ტემპერამენტი არ არსებობსო.მსჯელობა კრედოს
აბსურდულობაზე.მიგდებული კონსპექტები.მეგობრის მიერ აფეთქებული სახლის ტელეფონი.არ იღებ.4 კედელი.შენი ოთახი-შენი ციხესიმაგრე.დამპყრობელივით შემოჭრილი მშობელი მამა.აფრებით გაფორმებუი ოთახის არომატი.შენ ხომ აქვე ჭამ,ეწევი და ცხოვრობ.უკვე 17 დღეა არ დაგიტოვებია ოთახი.ტოილეტს თუ არ მიათვლი..ზარი კარებზე.მეგობარი.არა მეგობრები.გადგებიან თავზე.ხვდები დაირღვა რაღაც უხილავი.რა უნდათ?უი ტელეფონი ხომ გათიშული გაქვს და თითქოს მიწამ პირი გიყო.სისულელე თავში.ქარს ვერ დაამწყვდევ.იხუთება ყველაფერი.ახსნა-განმარტება.ბავშვობიდან საძულველი მომენტი.მარაზმატიკა აყვანილი კვადრატში.მიიღე სინაფსების მამოძრავებელ,იმპულსი რომელის შენს ტვინს
ესტეთიურად დაცულ იმპულსს აძლევს.გეშინია პირის გაპარსვის.პარანოია შენს ტვინში.გეშინია პანიკურად უკვე ყველაფრის.საყვარელი ადამიანისაც.რომლის მზერაშიც კრუელას მზერას აწყდები.ამას გვიან ცნობიერებ.გეშინია ყველაფრის.გენატრება ეს ადამიანი.ვერ/არ ნახულობ.ნიჰილიზმი გარშემო.ნონკონფორმისტი კურსელი,გაერთიანებული ლიბერალურ ძალებში.ყლიდან ყლეზე გადამხტარი გოგოები.ასევე ბიჭებიც.ტრაკში პერო გაყრილი ჯავახიშვილის სტუდენტები,რომელთა დანახვისას მუდამ გული გერევა.ფიქრი მომავალზე.მატერიალიზმი მოდის.არ უშვებ.არ გამოდის.ფული და ოყნა.ვერ იტან ვერც ერთს.ფულზე გაგცვლიან,ოყნას მოგარჭობენ.ორივე მომენტში მშრალზე ჯდები.დღე ჩაით იწყება,დღე რა შენთვის არის თორემ,სხვები საღამოდ აღიქვამენ.ბოდიალი ღამის თბილისში.სატელიტების და ციმციმების სიყვარული.ღამის ცა.ბოდიალი..ბოდიალი…ბოდიალი.იქცა ბოდიალი ჩანჩალად.აგერ ბივული განთიადები.აცნობიერებ რა შენს მარტოობას,რომელიც თავადვე შექმენი.აანალიზებ რომ შენი ცნობიერება დეპრესიამ მოიცვა.

Allready Dead

oTaxSi erTi aSmorebuli divani egdo.egdo da ar idga.zed vide.vide araamqveyniur mdomareobaSi.Tu gaviTvaliswinebT,rom sizarmacis RmerTi var da simTvrale Cemi stiqiaa amaze ukeTes mdgomareobaSi arc unda viyo.rogor var?sigareti zed Sarvalze meferfleba da amis aRsakveTad yvelaferi mezareba.bolos iseT momabezrebel da uazro arsebaT viqeci,rom meti arc ki SeiZleba.ra minda meti?arc araferi.yvelaferi maqvs.rac minda.vukrav magar jgufSi.jgufia ra,inglisurad mRerian me kide dasartyamebze varaxuneb.samsaxuri maqvs.TveSi bankis angariSze xuT niSna xelfasi mericxeba.ra ginda meti aseT patara asakSi.26 weli.aravin yofila aseT karg dReSi.rogorc me viyavi.yvelaze magari coli myavda.romelic ukve 2 welia aRar aris Cemi coli.magram mamaCemi Tu metyvis xolme,Senma colma darekao.arada aRar aris coli.xoda colze.lamazia Zalian.Wkviania.vanderbra matebs seqsualurobas.Tan Cem naCuqar manqanas Tu miujda mtrisas.rkinis ledi.rkinis ara magram platinisas ar Camouvardeba.viCqareT Tqo,ar vici magram 21 rom gavxdiT erTda vcxovrobdiT da misi TxovniT xelic movawereT.5 weli.magaria.magari iyo,ubralod TveSi erTxel 28 ricxvSi msubuqi isterikebi hqonda.sxvamfriv araferi uWirda.
 viZaxi zrmaci var Tqo.Tan rogoria dizaineri,rom xar?sakuTar jgufs ro mogamagreben.iseTi mxatvrebis romelbic ilustraciaSi 2500 evros iReben?kai fasia ubralo xazebisTvis.vakeTebdi saqmes.SefuTvebis dizaini.es yvelaferi biZCemisgan viswavle.is magari aris.dRemde.bugati,peJo da bevri kidev.ar daviwyeb CamoTvlas misia.xoda mec mis gzas davadeqi.da male warmatebul,damoukidebel dizainerad viqeci.biZaCemisgan viswavle.rom me vqmni.me Semoqmedi var raRac sazRvrebSi.magaria ra ginda.bolos iseTebs gaveTamaSe rom lamis ki ara Tavi damakargvina.zemoT movindome dajdoma.magram rac ufro zemoT xar miT ufro mtkivneulia dacema.xoda mec ase daveci.erT rames vakeebdi.vfuTavdi.prizs prizze viRebdi.amasobaSi gavzarmacdi Zalian.SeveCvie sasmels.saerTod mankierebaze cotas weren.xo mec ase vici.xoda amis gamo colma 2 wlis win mimatova.gamomicxada.saxlSi vbrundebio.meTqi midi wadi.megona uCemod ver gaZlebda.yvelaferi miveci rac SemeZlo.yvelaferi gavueTe arafers vaklebdi.magram movakeli yuradReba aRar vaqcevdi yuradRebas.saxlSi gvian da mTvrali vbrundebodi.iatakze vvardebodi da sadac viTiSebodi iq meZina.aba vis endomeba aseTi qmari?arc aravis.Tan zarmaci viyavi.uqmeebze aRarsad mimyavda.mezareboda.coli damezara.exla Tavs viwyevli.magari var.xoda momiwia coxvreba martom.Tan Turme orsulad yofila.ar vicodi.ra yle var!misi daqalisgan gavige.saxlSi an mobilurze rom vurekavdi sul miTiSavda.mis daqals davureke rogor aris Tqo.sastikad mTvrali viyavi.kargado.da miTxra sityvebi romlebmac grdemli damca.gamomafxizla.5 boTli Rvinis simTvralidan gmaomafxizla.ici saba,male mama gaxdebi,magram aramgonia gvancas moundes Sennairi mama hyavdes bavSvso.minda vaRiaro.im wams yvelaze bednier uiRblod viqeci.davvardi iatakze da vtirodi.da vfiqrobdi ra cudi var Tqo
  amis mere eqvsi Tve gavida.saxli davacariele.didi saxli gvqonda.qalaqgareT 2 sarTuliani.avangardul stilSi.gvancam izruna saxlis dizainze.eqsterierizec da interierzec.didi fanjrebiT.sinaTle sul iyo.erTi divani da magida davitove.da xo karada.sadac mudam iyo alkoholi.vegde divanze da vsvavdi.uzomod vsvavdi.amoiyoravdi yvelafers.mere mTvrali vaginebdi yvelafers.jgufSi veRar midis saqmeebi.yvelas Tavisken mihyavs musika.ar Cans “duxi’’.an ra duxzea laparaki.yoveli meore jgufs qmnis da ukravs.marazmia.luka modis xolme.xolme ra CemTan gadmovida.imena Zmaa.CemTan cxvorobs meubneba smas Tavi davanebo.guSin eqimebi moiyvana.moviwamle alkoholiT.samsaxuridanac gamiSves 6 Tve SvebulebaSi.vici magaTi Svebuleba,Cemi Tavidan moSoreba undaT.magram ver mogarTviT.me xom yvelaze magari var.am bolo frazas xmamaRla vyviri da luka meubneba, rom droa miwaze daveSva da gamovfxizlde.da nu maq Tavze gadametebuli warmodgena.
   

ტრაკი

აი დღე გათენდა.ავდგები ეხლა.რა კარგი იდეა დამებადა.ავდგები დავხატავ.მაგარი რაღაც გამოვა.წიპა ავანგარდ,წიპა აბსტრაქცია.ვიღებ ტილოს და მიდიიი..არ ვჩერდებით.ვხატავთ.ხო ვხატავთ.ფუნჯს თავისით გმაოყავს ყველაფერი.ფორმებიც,შტრიხებიც და ათასი მათნაირი ყლეობაც.ისე მისწორდება უზმოზე
ხატვა,რომ პირველ ორგაზმს მახსენებს.ნაზად ვეხები სველ ტილოს და ვახ...პრიკლუჩენია-
ში მივდივარ.მამაჩემი მეკითხება:-რა არის შვილო ეს?)დიდი თვალებით მითითებს ჩემი ჭკუით გემზე,რომელიც სინამდვილეში კატას ჰგავს.)მე კიდე სიამაყოთ ვამბობ,რომ გემია.
გემი არა ჩემი ყლე.მაგრამ მაინც მისწორდება.პროცესი მიყვარს.ყველაზე მაგარია.როდესაც რაღაცას ქმნი,იცი რომ ან ყლეობა გამოვა ან კარგი და იკიდებ ყველაფერს და პროცესში ეშვები. ეს მომწონს და ეს აირს ჩემთვის კაიფი.კაიფი და ყველა
ნარკოტიკზე მაღალი ნარკოტიკი.

 გადის რაღაც დრო.მივუჯექი კომპიუტერს და ვხსნი პროგრამას სადაც მუსიკას ვაკეთებ.ხედავ რა მრავალმხრივი ტალანტი მაქვს?დილით დავხატე,ეხლა თრექს გავაკეთებ.(ნიჭიერის რა მოგახსენოთ,მაგრამ სუპერქანჩი ნამდვილად ხართ).თრექიც ნომრალური გამოვა.გამიხარდება.
 ვიღებ ფოტოაპარატს და გავდივარ გარეთ.ვბოდიალობ.ერთი ძველებური აპარატი მაქვს,რომელიც ისე მაგრად იღებს,რომ სურვილი მაქვს ნიკონის გენერალურ დირექტორს პირში მივცე.ხოდამ ვიწყებ გადაღებას.ფირს ფირზე ვცლი.ყველაფერი კარგად არის
დადგა საღამო.რა ვქნა?ვდგები და მივდივარ დასალევად.ვსვავ მეგობრებთან ერთად და მივდივარ სახლში.ვფიქრობ.და ვწერ ძალიან მაგარ ჩანაწერს.ისეთს რომელსაც გოგოები დღიურებში იწერენ.მაგრამ ეს ყველაფერი არ მოხდება.იმიტომ რომ საშინლად ზარმაცი ყლე ვარ,და ყველაფერზე ხელი ჩავიქნიე.შემიძლია ვაკეთო ამდენი რაღაც ნორმალურად და კარგად მაგრამ ისევ ისეთ სირად ვრჩები როგორიც 5 წუთის წინ ვიყავი.კიდევ ბევრი რამე შემიძლია მაგრამ,თავს ვიწყნარებ რომ ''ნიჰილიზმი''-სკენ მაქვს მიდრეკილება და ეს ნორმალურია.მაგრამ ვის ვატყუებ?ფალოსი ვარ.ერთი რამის კეთება მეზარება და ამდენს როგორ ვიზამ?ჩემ ყლეს ვიზამ.მოკლედ ეს არის ყოვლად დეპრესიული ბაჭიას ნაწერი.

inspiration